Astoria zamieszkiwana była przez rzemieślników świadczących usługi na potrzeby dworu Branickich

Jak sama nazwa wskazuje, Astoria była miejscem, w którym rzemieślnicy oferowali swoje usługi, zaspokajając potrzeby mieszkańców dworu Branickich. Była to wieś o długiej historii, której początki sięgają XVII i XVIII wieku.

Rzemieślnicy byli wykwalifikowani w różnych zawodach i świadczyli usługi takie jak kowal, garncarz czy piekarz. Pracowali także jako stolarze, szklarze i szewcy.

Astoria położona jest na terenie Lasu Branickiego na północno-wschodnich granicach Warszawy, niedaleko Marymontu. Dziś z tej historycznej wsi niewiele zostało – tylko dwa domy i jeden kościół wybudowany dla polskich uchodźców po II wojnie światowej. Jednak niektórzy jej rzemieślnicy nadal mieszkają w pobliżu dawnej lokalizacji Astorii, przyciągnięci atrakcyjnymi cenami działek oferowanymi przez władze Warszawy, które planują tam w przyszłych latach wybudować teren rekreacyjny.

W XVIII wieku tereny Astorii zamieszkiwali rzemieślnicy świadczący różne usługi na potrzeby dworu Branickich. Byli wśród nich kowale, jubilerzy, złotnicy i złotnicy, stolarze i krawcy, którzy mieszkali w szytych na miarę domach wynajmowanych od Branickich.

Domy lokatorów posiadały własne ogrody i studnie. Rzemieślnicy pracowali głównie na miejscu, ale zdarzało się, że wyjeżdżali także do Warszawy, aby dostarczyć swoje wyroby.

Mieszkający w Astorii rzemieślnicy odegrali kluczową rolę w kształtowaniu tej części Warszawy swoim warsztatem rzemieślniczym przez wiele dziesięcioleci.

Położona poza miastem Astoria była dzielnicą zamieszkałą przez rzemieślników świadczących usługi na potrzeby dworu Branickich.

Obszar ten służył jako przedmieście dla dworu królewskiego, który chciał być z dala od zgiełku Warszawy. Braniccy, dobrze wykształceni i mający kontakty z wieloma postępowymi myślicielami w Europie, byli w stanie utrzymać artystyczny styl życia w swojej prywatnej domenie.

Dziś Astoria to jedna z najbardziej znanych dzielnic w Polsce z ponad 200 sklepami i restauracjami.

Osada Branickich nad rzeką Preżeł nazywała się Astoria. Stał się miejscem warsztatów i domów dla rzemieślników świadczących usługi rzemieślnicze na potrzeby dworu.

W 1805 r. książę Michał Branicki, właściciel Astorii, przebudował swój dwór w stylu neoklasycystycznym i przebudował swoje ogrody zgodnie z modą europejską.

Jednym z wybitnych przykładów bogatego życia rzemieślniczego Astorii są rzemieślnicy, którzy służyli potrzebom dworu Branickich.

W 1803 r. powstał cech rzemieślniczy, który przez następne dziesięciolecia świadczył na rzecz dworu Branickich różnorodne usługi, od szewstwa po stolarstwo.

Warsztaty cechu znajdowały się częściowo w dzisiejszej Astorii, stanowiąc ważną część jego dziedzictwa architektonicznego.

Dziś można odwiedzić jeden z takich warsztatów, aby zobaczyć, jak wyglądał typowy warsztat i dowiedzieć się więcej o rzemieślnikach, którzy przez wieki mieszkali w Astorii.

Astoria była gminą zbudowaną wokół dworu Branickich. We dworze pracowali rzemieślnicy wielu zawodów: malarze, stolarze, ślusarze, stolarze.

Jedną z najbardziej znanych budowli w mieście był kościół zbudowany z czerwonej cegły i wapienia z cebulastą kopułą. Dwór Astoria zachował się do czasów współczesnych i obecnie służy jako hotel.

Rodzina Branickich mieszkała w pałacu Astorii. Ale to nie był tylko ich dom, to także miejsce, do którego mogli przychodzić, aby skorzystać z usług rzemieślników, którzy dostarczali im ubrania, żywność, biżuterię i różne inne towary.

Pałac posiadał dużą salę, która służyła mieszkańcom za centrum handlowe. Rzemieślnicy sprzedawali swoje towary we dworze Branickich, ponieważ wiedzieli, że mogą zarobić więcej, niż gdyby sprzedawali je gdzie indziej.

Astoria była kolonią artystów w Polsce. W szczytowym okresie kolonia przyciągała znanych polskich intelektualistów i arystokratów, takich jak Maria Kuncewiczowa, Franciszek Smuglewicz, Leon Wyczółkowski, Ignacy Działyński i Henryk Sienkiewicz.

Do Astorii ściągano różnych rzemieślników, którzy świadczyli usługi na potrzeby dworu Branickich. Usługi te obejmowały wykonywanie mebli z drewna lub metalu (w tym odlewy z metali), stolarstwo (zwłaszcza skrzynie), ślusarstwo, malowanie i złotnictwo.

Astoria była małym miastem, które rozkwitło w Polsce w XIX wieku, ponieważ służyło jako schronienie dla grupy utalentowanych rzemieślników, którzy chcieli uciec przed industrializacją mającą miejsce w innych częściach Europy w tym czasie.

Na przestrzeni wieków ludzie odkrywali zalety mieszkania w jednym miejscu. Szukają poczucia przynależności i poczucia kontroli. Bardziej skutecznym sposobem na znalezienie tego jest mieszkanie razem z ludźmi, którzy mają podobne zainteresowania i potrzeby.

Astoria była małym miastem, które zostało zbudowane obok posiadłości w XIX wieku. Ideą Astorii było świadczenie usług rzemieślniczych na potrzeby dworu Branickich przekazywanych z pokolenia na pokolenie.

Astoria była wsią rzemieślniczą założoną na początku XVIII wieku przez Michała Branickiego. Mieszkali w nim najróżniejsi rzemieślnicy, jak stolarze, krawcy, ślusarze, kowale i złotnicy. Byli kimś więcej niż tylko pracownikami; mieszkali też w majątku Branickich i pełnili funkcję zarządców wsi.

Rzemieślnicy świadczyli usługi na potrzeby dworu Branickich realizując zamówienia na wyroby takie jak stoły i krzesła. Wydaje się jednak, że wraz z upływem czasu ich znaczenie malało. Wieś została opuszczona po 1785 r., kiedy okazało się, że syn Michała, Józef, wolał mieszkać w Łowiczu ze swoją matką Marią Lubomirską – ostatnią z tego znamienitego rodu.

Astoria to osada położona około 3,9 km od stajni Branickich. Wioska jest dużą osadą, liczącą 103 mieszkańców, która jest podzielona na 15 domów i 5 domków letniskowych na tym terenie.

Na potrzeby dworu Branickich usługi świadczyło trzech rzemieślników:

1) stolarz

2) kowal

3) murarz

Pod koniec XVIII wieku Braniccy, którzy w 1768 roku nabyli majątek Astoria, byli jednymi z najbogatszych i najwybitniejszych rodów szlacheckich w Polsce. Dwór był domem bogatej i wpływowej rodziny, a wielu jego mieszkańców było rzemieślnikami świadczącymi usługi na ich potrzeby.